DIZZE
Boekelo is gewijde grond, in Boekelo kreeg ik mijn eerste kus. Van alle eerste keren die te gebeuren staan als je vijftien bent, werd dit de onvergetelijke. Op een van de vele fuifjes, schuifelend op A whiter shade of pale, smoor op hem vanaf de eerste schooldag. Een ogenblik en eeuwigheid later zweefde ik naar […]
PIEREWAAIER
De Lambertus staat weer vrij. Niet langer omzoomd door winkels maar door fris groen, kun je weer een rondje om de kerk maken. Om het af te maken kwam er achter de kerk een nieuw kunstwerk. We mochten stemmen en Hengelo verkoos een – ja wat is het, een groot rood ding. Een droedel in […]
Done!
Met een man die een nogal bekend boekje over wielrennen schreef, kon het niet lang uitblijven: ik werd op een fiets, zijn fiets, gezet en was meteen verkocht. Ritjes werden ritten, steeds verder en sneller, ik ging de Tour kijken én begrijpen, de fall of shame – omvallen bij het stilstaan – en de hongerklop […]
EMPATHIEMACHINE
Ik zet als altijd de boodschappen op de buitentrap terwijl ik de fiets in de schuur zet. Draai me om en zie een jochie, jaar of 8, wegrennen met iets onder zijn jas geklemd: mijn eieren. Als Kruimeltje die een appel gapt bij de groentekraam. Meer vertederd dan boos laat ik het eiergappertje gaan. En […]
Manhattan
Na 20 jaar, vijf namen en eigenaren valt het grote doek van de enige bioscoop van Hengelo. Niet langer winstgevend – naar eigen zeggen door corona. Het was vechten tegen de bierkaai en projectontwikkelaars. Zoals alles wat verdwijnt doet dat omkijken naar wat was. Met de betonnen bunker naast de V&D had ik niks, ik […]
STARNAKEL
Taal is zeg maar echt mijn ding, schreef Paulien Cornelisse, het was ook al snel mijn ding. Mijn vroegste herinnering gaat terug op een woord. Op de kleuterschool hoorde ik twee juffen praten over een kwekeling. Geen idee, allang in onbruik, maar altijd onthouden. Op de lagere school het woord doperwt. Nieuw woord voor mij, […]